33- رؤیت هلال اول ماه رمضان و شوال (عید فطر) در آخرالزمان - حدیث حضرت علی(ع)

«رؤیت هلال اول ماه رمضان و شوال (عید فطر) در آخرالزمان»

 

رؤیت هلال رمضان و شوّال (عید فطر) در آخِرالزّمان دشوار می شود؛ چرا؟!

جواب این سؤال را از بیان گهربار امیرالمؤمنین علی (علیه السّلام) میجوئیم:

عَنِ الْأَصْبَغِ بْنِ نُبَاتَةَ قَالَ: قَالَ أَمِیرُ الْمُؤْمِنِینَ عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ عَلَیهِ السَّلامُ:‏

«یَأْتِی عَلَى النَّاسِ زَمَانٌ یَرْتَفِعُ فِیهِ الْفَاحِشَةُ وَ لَتُصَنَّعُ‏ [(؟)کذا، و لعلَّ الصّحیحَ بقرینة السَّجعِ و المضمونِ: “وَ تُضَیَّعُ فیهِ الأمانَةُ” کما فی هامِشِ بِحارِالاَنوار]، وَ تُنْهَتَکُ فِیهِ الْمَحَارِمُ وَ یُعْلَنُ فِیهِ الزِّنَا وَ یُسْتَحَلُّ فِیهِ أَمْوَالُ الْیَتَامَىٰ وَ یُؤْکَلُ فِیهِ الرِّبَا وَ یُطَفَّفُ فِی الْمَکَایِیلِ وَ الْمَوَازِینِ وَ یُسْتَحَلُّ الْخَمْرُ بِالنَّبِیذِ وَ الرِّشْوَةُ بِالْهَدِیَّةِ وَ الْخِیَانَةُ بِالْأَمَانَةِ وَ یَشْتَبِهُ [فی البحار: یَتَشَبَّهُ] الرِّجَالُ بِالنِّسَاءِ وَ النِّسَاءُ بِالرِّجَالِ وَ یُسْتَخَفُّ بِحُدُودِ الصَّلَاةِ وَ یُحَجُّ فِیهِ لِغَیْرِ اللَّهِ؛

فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ الزَّمَانُ انْتَفَخَتِ‏ الْأَهِلَّةُ تَارَةً حَتَّى یُرَى الْهِلَالُ لَیْلَتَیْنِ [فی البحار: حَتَّى یُریٰ هِلالُ لَیْلَتَیْنِ] وَ خَفِیَتْ تَارَةً، حَتَّى یُفْطَرَ شَهْرُ رَمَضَانَ فِی أَوَّلِهِ وَ یُصَامَ لِلْعِیدِ [فی البحار: وَ یُصَامُ الْعِیدُ] فِی آخِرِهِ؛

فَالْحَذَرَ الْحَذَرَ حِینَئِذٍ مِنْ أَخْذِ اللَّهِ عَلَى غَفْلَةٍ!

فَإِنَّ مِنْ وَرَاءِ ذَلِکَ مَوْتٌ ذَرِیعٌ یَخْتَطِفُ النَّاسَ اخْتِطَافاً؛ حَتَّىٰ إِنَّ الرَّجُلَ لَیُصْبِحُ سَالِماً وَ یُمْسِی دَفِیناً وَ یُمْسِی حَیّاً وَ یُصْبِحُ مَیِّتاً؛

فَإِذَا کَانَ ذَلِکَ الزَّمَانُ وَجَبَ التَّقَدُّمُ فِی الْوَصِیَّةِ قَبْلَ نُزُولِ الْبَلِیَّةِ وَ وَجَبَ تَقْدِیمُ الصَّلَاةِ فِی أَوَّلِ وَقْتِهَا خَشْیَةَ فَوْتِهَا فِی آخِرِ وَقْتِهَا؛ فَمَنْ بَلَغَ مِنْکُمْ ذَلِکَ الزَّمَانَ فَلَا یَبِیتَنَّ لَیْلَةً إِلَّا عَلَى طُهْرٍ وَ إِنْ قَدَرَ أَنْ لَا یَکُونَ فِی جَمِیعِ أَحْوَالِهِ إِلَّا طَاهِراً فَلْیَفْعَلْ، فَإِنَّهُ عَلَىٰ وَجَلٍ لَا یَدْرِی مَتَىٰ یَأْتِیهِ رَسُولُ اللَّهِ (أی: عِزرائیلُ، ملَکُ الموتِ) لِقَبْضِ رُوحِهِ!

وَ قَدْ حَذَّرْتُکُمْ وَ عَرَّفْتُکُمْ إِنْ عَرَفْتُمْ! وَ وَعَظْتُکُمْ إِنِ اتَّعَظْتُمْ! فَاتَّقُوا اللَّهَ فِی سَرَائِرِکُمْ وَ عَلَانِیَتِکُمْ! “وَ لا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ‏!” (آل عِمران/102) “وَ مَنْ یَبْتَغ‏ غَیْرَ الْإِسْلامِ دِیناً فَلَنْ یُقْبَلَ مِنْهُ وَ هُوَ فِی الْآخِرَةِ مِنَ الْخاسِرِینَ” (آل عِمران/85)‏ ».

ترجمه حدیث شریف:

اَصبَغ بن نُباتَه روایت مى‏کند که امیر مؤمنان حضرت علی علیه السّلام فرمودند:

«زمانى بر مردم خواهد آمد که فحشا، کارهاى ناپسند، و خودنمایی و تظاهر (تصنّع) [یا به احتمالی که در حاشیۀ بحارالانوار، به قرینۀ مضمون و سجع عبارت، آمده: “تضییع امانت”] در آن ارزش دانسته شود و به اوج خود برسد؛ حریم گناهان شکسته شده و زنا آشکار و اموال یتیمان حلال شمرده شود؛ ربا خورده شده و در پیمانه و وزن کم گذاشته ‏شود؛ شراب با نام (توجیهی) نبیذ (یا به توجیه امروزی ها: “شراب بدون الکل!” که در قنادی ها نیز متأسفانه آزادانه به فروش می رسد!!)، و رشوه با نام (توجیهی) هدیه (و به قول امروزیها: “شیرینی!” یا “زیرمیزی!”)، و خیانت با نام (دروغین) امانت‏دارى، حلال شمرده شود؛ و مردان شبیه زنان (مانند بسیاری از پسران امروز که زیرابرو بر میدارند و با ناز سخن میگویند!!) و زنان شبیه مردان ‏شوند (مانند هنرپیشگان زن و دختر سینمای ما که اداء و اطوار پسرها و مردان لات و بدزبان و هرزه را “هنر کلاسیک” خود تلقی میکنند!!)؛ و حریم نماز سبک شمرده و براى غیر خدا (مثلاً برای تظاهر و ریاکاری و فخر فروشی و تجارت و...) حج بجا آورده ‏شود؛

پس هنگامیکه آن زمان فرا رسد، گاهى (در آغاز ماه رمضان) هلال بالا آید طوریکه در دو شب هلال دیده شود (و به اصطلاح: هلال دو شبه را یک شبه پندارند!) و گاهی هلال (در اول ماه شوال یا شب عیدفطر، از دید مردم) مخفى شود. بطوریکه روز اوّل ماه رمضان افطار کنند و در پایان آن، روز عید(فطر) را (که روزه در آن حرام است) روزه بگیرند!

پس در این هنگام بر حذر باشید! بر حذر باشید! از اینکه خدا شما را درحال غفلت و بى‏ خبرى گرفتار عذاب کند؛

زیرا در پس آن وضع، مرگی فراگیر خواهد بود و مردم با سرعت و پى در پى ربوده ‏شوند، به طورى که انسان هنگام صبح سالم و هنگام شب، زیر خاک مدفون است! و یا شب، زنده و صبحگاهان مرده است! (مثل سکته های مغزی و قلبی امروز که دامنگیر جوانان نیز میشود!).

وقتى آن زمان فرا رسید، لازم است پیش از نزول بلا، در وصیت پیشدستى کرد و لازم است نماز در اول وقت آن، از بیم از دست رفتن آن در پایان وقت؛ پس هرکس از شما به آن زمان رسید، شب را جز با طهارت سپرى نکند و اگر مى‏تواند در هر حالى با طهارت باشد، این کار را انجام دهد؛ زیرا همیشه بیمناک است و نمى‏داند چه وقت فرستاده خدا (فرشته مرگ: عزرائیل) براى گرفتن جانش مى‏آید!

بتحقیق من شما را بر حذر داشتم! و اگر بشناسید، آگاه کردم! و اگر پند گیرید، پند دادم! پس در پنهان و آشکارا از خدا بترسید! (چنانکه خدا فرموده) “و نمیرید مگر در حالیکه مسلمان هستید!” (آل عِمران/102) (و باز چنانکه خدا فرموده) “و هرکس دینی غیر از اسلام برگزیند، هرگز از وى پذیرفته نمى‏شود و در آخرت از زیانکاران است” (آل عِمران/85) ».

(فَضائِلُ الأشهُرِ الثَّلاثَةِ، شیخ صدوق، چاپ داوری، قم: 1396ق، ص91-92، حدیث70 ؛ بحار الأنوار، علامه مجلسی، چاپ ایران، ج‏96، ص303-306؛ تحقیق: سیّد احمد سجادی).

/ 0 نظر / 59 بازدید