وبگاه فرهنگی - مذهبی ((شهاب هدایت)) اصفهان
کلمات کلیدی مطالب
نویسنده: کانون فرهنگی - مذهبی ((شهاب هدایت)) - اصفهان - یکشنبه ٢٦ آذر ۱۳٩۱

Ով Հոսեյն...یا حسین

 

Ով Աբաս.....یا عباس

 

یا زینب...Ով Զեյնաբ

 

- در ادامۀ مبحث عزاداری برادران ارمنی (ارامنه)، برای امام حسین و حضرت عباس (علیهِمَا السّلام) در ایام محرّم و تاسوعا و عاشورای حسینی:

 

 آقای آوریل عیسایی Ապրիլ Իսայի (از برادران ارمنی) که 24 سال است عزاداری امام حسین(ع) و پذیرایی از عزاداران حسینی(ع) میکند؛ به همراهی و کمک پسر گرامیشان آقای آدریک عیسائی Իսայի Ադրիկ و برادرزادۀ عزیزشان آقای هامبیک عیسائی Իսայի Համբիկ . خدا از هر سه ایشان قبول فرماید.

 

ملاقات نگارنده(سجادی) با جناب آقای آوریل عیسائی Ապրիլ Իսայի - از برادران ارمنی و مدیر آراگیل آنوشاران Արագիլ Անուշարան(شیرینی سرای لک لک) - هرچند کوتاه و مختصر بود، لیکن برای اینجانب بسیار آموزنده، ارزشمند و مفید به حساب آمد. ایشان براستی از مردانی است که دیدارشان انسان را به یاد خدا و آخرت می اندازد، و قلب را روشنی، و روح را آرامش می بخشد.

دیدار با آقای عیسایی عزیز، مرا به یاد حدیثی زیبا انداخت که مرحوم علامه مجلسی (رضوان الله علیه) در مجلّد چهارده جدید از کتاب ارزشمند «بحارالانوار» - که شرح احوال و احادیث مربوطه به حضرت مریم و حضرت عیسی مسیح (علیهِمَا السّلام) را در آن آورده - در بخش «مواعظ یا پند و اندرزهای حضرت مسیح(ع)» آن را روایت می کند:

 

امام صادق (علیه السلام) فرمود: رسول خدا (صلی الله علیه و آله) فرمودند:

حواریّون (یاران و اصحاب خاصّ) حضرت عیسی (علیه السلام) از او پرسیدند:

"یا روحَ الله! (لقب حضرت مسیح)، با چه کسی مُجالَسَت (هم نشینی) کنیم؟"

حضرت عیسی(ع) فرمود:

((با آنکس که رؤیت و دیدارش شما را بیاد خدا اندازد؛

کلام و گفتارش بر علم و دانش شما بیافزاید؛

و عمل و کردارش شما را به سوی آخرت ترغیب و تشویق نماید)).

 

عَنْ أَبِی عَبْدِ اللَّهِ(علیه السّلام)قَالَ: قَالَ رَسُولُ اللَّهِ(صلّی الله علیه و آله) : قَالَتِ الْحَوَارِیُّونَ لِعِیسَى(علیه السّلام) : یَا رُوحَ اللَّهِ، مَنْ نُجَالِسُ؟ قَالَ: مَنْ یُذَکِّرُکُمُ اللَّهَ رُؤْیَتُهُ وَ یَزِیدُ فِی عِلْمِکُمْ مَنْطِقُهُ وَ یُرَغِّبُکُمْ فِی الْآخِرَةِ عَمَلُهُ - بحار الأنوار، ج‏14، ص 331، حدیث ش72.

 

و براستی، بنده (سید احمد سجادی) به عنوان یک مسلمان شیعه و متعهّد به عمل به احادیث، جناب آقای عیسائی را مصداق این حدیث شریف دیدم؛ زیرا گذشته از پذیرایی نمادین و گرم ایشان از عزاداران حضرت سید الشهداء و حضرت ابوالفضل العبّاس (علیهِمَا السّلام) - به همراهی و کمک پسر گرامیشان آقای آدریک عیسائی Ադրիկ-Իսայի و برادرزادۀ عزیزشان آقای هامبیک عیسائی Համբիկ-Իսայի - آن هم در طول بیست و چهار سالی که از جریان خصوصی مربوط به ایشان که سبب چنین امر خیری شده، می گذرد، در طول همان سه رُبع ساعتی که در محضر ایشان بودم، آرامشی معنوی در چهره و روح و روان این پدر مشاهده کردم که نظیر آن را متأسّفانه در جامعۀ آلوده به گناه و خودخواهی امروز، کمتر می توان مشاهده کرد.

هامبیک عیسائی Համբիկ-Իսայի

آدریک عیسائی Ադրիկ-Իսայի

و چون بنده، شیعه و تابع مکتب اهل بیت(ع) هستم و در روایات ما آمده که همواره باید جویا و طالب نصیحت و پند و اندرز از هر انسانی بود، در پایان ملاقات کوتاهی که داشتیم، از ایشان خواهش کردم که بنده و سایر جوانان یا نوجوانان امروز را در یک جمله یا عبارت مختصر، نصیحتی پدرانه بکنند.

 

آقای عیسایی عزیز، چنین گفتند:

((مرحوم پدرم (شیرام عیسایی Շիրամ-Իսայի) سی سال خادم کلیسا بود؛ از مال و منال دنیا بهره ای نداشت، ولی از ایمانی قوی به خداوند برخوردار بود... یادم هست که به من و سایر جوانان و نوجوانان، همواره این نصیحت را می کرد که:

هرگاه خواستید کاری بکنید، ابتدا اندیشه کنید که مبادا آن کار، برای آخرت شما ضرری داشته باشد؛ پس اگر حتی آن کار، منفعت و سود دنیایی زیادی داشت ولی ذرّه ای به آخرت شما صدمه وارد می کرد، آن کار را ترک کنید!...)).
 
شادروان شیرام عیسایی Շիրամ-Իսայի
شیرام عیسایی Շիրամ-Իսայի

روحش شاد...

Աստված օրհնի նրա հոգու

آذر1391شمسی

نویسنده: کانون فرهنگی - مذهبی ((شهاب هدایت)) - اصفهان - دوشنبه ٦ آذر ۱۳٩۱

السلام علیک یا ابا عبدالله الحسین...

باز این چه شورش است که در خلق عالم است؟!

باز این چه نوحه و چه عزا و چه ماتم است؟!

ما شیعیان اصفهان و ایران و جهان، بدین وسیله تشکر و سپاسگزاری ویژه ی خود را نثار برادران ارامنه جلفا و دیگر ارمنی های عزیزی می کنیم که در اصفهان و دیگر شهرها، با نهایت اخلاص، در دهۀ محرّم و عاشورای 1434 هجری قمری، این گونه وسیع و باشکوه، در برگزاری مراسم عزاداری سیّد الشهداء(ع) - آقا و الگوی شهیدان جهان - حضرت امام حسین (علیه السّلام) و خاندان مظلوم و یاران با وفایش، با ما شیعیان، شانه به شانه همراهی و اظهار ماتم و سوگواری کردند.

ما نیز به نوبۀ خود، فاجعۀ کشتار و قتل عامّ بی رحمانه ی ارمنی های بی گناه و بی دفاع، توسط دولت پلید عثمانی (ترکیه) در سال های 1915 تا 1923 میلادی (مقارن با دوران جنگ جهانی اول) را محکوم می کنیم.

آری؛ ما شیعیان و شما برادران ارمنی، در یک تراژدی بزرگ تاریخی، شریک هستیم؛ ما محرّم و عاشورا داریم؛ قتل عامّ سادات و امام زاده های بزرگوار و بی گناه از نسل اهل بیت پیامبر(ص) در زندانهای اُمَویان و عبّاسیان و یا شهید شدن ایشان در دیار غربت را داریم؛ و شما ارمنیان گرامی نیز، «نسل کشی ارامنه» ((Հայոց Ցեղասպանություն)) یا «جنایت بزرگ» ((Մեծ Եղեռն)) را دارید.

خیلی از مغرضان و انسانهای پست و فرومایه تلاش کرده و می کنند تا واقعه ی تاریخی فاجعه کربلا و نیز واقعه ی تاریخی نسل کشی ارامنه را زیر سؤال ببرند و بلکه انکار کنند!! اما ما دو ملت مظلوم، چون دردی مشترک و مشابه هم داریم، در سوگواری های یکدیگر نیز شریک و همدرد هم هستیم. و هردوی ما ملّت، بر یزید و آل یزید، و بر ترکان عثمانی و آل عثمان لعنت می فرستیم که مسبّب این دو فاجعه ی تلخ و رقت بار بودند، که تاریخ نشان نداده کسی با بدترین انسانها چنین رفتارهای وحشیانه ای کرده باشد! چه رسد به انسان های مظلوم و بی دفاع! آن هم: زنان و کودکان خردسال و پیران و سالخوردگان!

ما مسلمانان شرعاً وظیفه داریم که از جنایات ترکان عثمانی علیه ارمنی های بی گناه، اظهار نفرت کنیم و بر ترکان عثمانی همواره لعنت بفرستیم زیرا خداوند در قرآن کریم می فرماید:


((مَن قَتَلَ نَفْسًا بِغَیْرِ‌ نَفْسٍ أَوْ فَسَادٍ فِی الْأَرْ‌ضِ فَکَأَنَّمَا قَتَلَ النَّاسَ جَمِیعًا!))


((هر کس شخصی را بدون حقّ قِصاص و یا بی‌ آنکه فساد و فتنه‌ ای در زمین کرده باشد، بکشد، مثل آن است که همه مردم را کشته باشد!)) (مائده/32).


“If any one slew a person - unless it be for murder or for spreading mischief in the land - it would be as if he slew the whole people!” (Quran, Al-Ma'ida, 32).

“По этой причине предписали Мы сынам Исраила: кто убил душу не за душу или не за порчу на земле, тот как будто бы убил людей всех, А кто оживил ее, тот как будто бы оживил людей всех. Приходили к ним Наши посланники с ясными знамениями. Потом многие из них после этого по земле излишествовали.” (Коран, Аль-Маида, 32).

و باز، ما شیعیان، شرعاً وظیفه داریم که پس از اظهار انزجار و بیزاری از عملکرد ترکان عثمانی، با ارمنی های ستمدیده و داغ دیده، همدردی کنیم، زیرا ما شیعه ی علی(ع) هستیم وامیرالمؤمنین علی(ع) هنگامی که پس از ضربت ابن ملجم لعین در بستر افتاده بودند، در وصیّت خود به امام حسن(ع) و امام حسین(ع) فرمود:


((کُونَا لِلظَّالِمِ خَصْماً وَ لِلْمَظْلُومِ عَوْنا!))


((همواره دشمن ستمگر و یاور شخص ستمدیده باشید!))


(بحارالانوار،علامه مجلسی،جلد42،ص256- نهج البلاغه،چاپ فیض،نامه47،ص977).

به امید روزی که با ظهور منجی بشریّت (که ما دو ملت مظلوم، هر دو منتظر آمدن او و انتقام گرفتن وی از ستمکاران بر گذشتگان خود هستیم) عدل و داد و آرامش و عدالت، جهانی و فراگیر شود و ظالمان را به محکمه ی عدل الهی بکشانند و محاکمه و مجازات کنند... که این همه زن و کودک بی گناه، چرا و به چه جرمی و به چه گناهی چنین بیرحمانه کشته یا اسیر و آواره شدند؟...

برادر ارمنی!

نسل کشی ارامنه نیز برای ما شیعیان، بس اندوه بار و تأسف آور است...

ما را همدرد خود بدان...

برادران شیعه مذهب شما...

اصفهان. شب شام غریبان محرّم 1434ق.

http://aramenevamajlesi.persianblog.ir

غروب غم انگیز کربلای معلّا - حرم مطهر امام حسین(ع)

سمت راست: آقای آوریل عیسایی Ապրիլ Իսայի (از برادران ارمنی) که 24 سال است عزاداری امام حسین(ع) و پذیرایی از عزاداران حسینی(ع) میکند؛ و سمت چپ: برادرزادۀ عزیزشان آقای هامبیک عیسائی Իսայի Համբիկ . خدا از ایشان قبول فرماید.

عقب تصویر: آقای آوریل عیسایی Ապրիլ Իսայի (از برادران ارمنی) که 24 سال است عزاداری امام حسین(ع) و پذیرایی از عزاداران حسینی(ع) میکند؛ جلوی تصویر: پسر گرامیشان آقای آدریک عیسائی Իսայի Ադրիկ . خدا از ایشان قبول فرماید.

Ծիծեռնակաբերդ Երեւան, Հայաստան یادمان نسل کشی ارامنه Tsitsernakapert Erevan, Arménie

«یادمان نسل کشی ارامنه»

Ծիծեռնակաբերդ Երեւան, Հայաստան

((Tsitsernakapert Erevan, Arménie))

----------

- و در خاتمه، قلم خود را متبرّک می کنیم به تعریفی که خود خداوند در قرآن کریم، از شما برادران ارمنی یا مسیحی، فرموده؛ هرچند سزاوار است که آیات قرآن را در آغاز نوشتار بیاورند، لیکن حُسن خاتمه و پایان دادن نامه به چنین بیان گهربار و دلنشین آسمانی، اقتضا کرد که آن را در اینجا تقدیم شما برادران ارمنی عزیز بنماییم. خداوند، در قرآن ما، در مورد شما مسیحیان چنین فرموده است:


((... وَ لَتَجِدَنَّ أَقْرَ‌بَهُم مَّوَدَّةً لِّلَّذِینَ آمَنُوا الَّذِینَ قَالُوا إِنَّا نَصَارَ‌ىٰ ذَلِکَ بِأَنَّ مِنْهُمْ قِسِّیسِینَ وَ رُ‌هْبَانًا وَ أَنَّهُمْ لَا یَسْتَکْبِرُ‌ونَ ﴿٨٢﴾ وَ ِاذَا سَمِعُوا مَا أُنزِلَ إِلَى الرَّ‌سُولِ تَرَ‌ىٰ أَعْیُنَهُمْ تَفِیضُ مِنَ الدَّمْعِ مِمَّا عَرَ‌فُوا مِنَ الْحَقِّ ؛...)) (83) (سورة المائدة).


((... و با محبت ‌تر از همه کس به مسلمانان، آنان را می یابی که می گویند: "ما مسیحی هستیم!"؛ این (دوستی مسیحیان نسبت به مسلمین) بدین سبب است که برخی از آنها دانشمند و پارسا هستند و تکبر و گردن کشی (بر حکم خدا) نمی ‌کنند! (۸۲) و چون آنچه را که به رسول فرستاده شده بشنوند می ‌بینی که اشک از دیده آنها جاری‌ شود، به سبب آنچه که شناخته اند از حقیقت؛ ... )) (سوره مائده/82 و83).


“... And you will certainly find the nearest in friendship to those who believe (to be) those who say: "We are Christians"; this is because there are priests and monks among them and because they do not behave proudly. And when they hear what has been revealed to the apostle you will see their eyes overflowing with tears on account of the truth that they recognize ...” (Quran , Al-Ma'ida , 82-83).


“... и ты, конечно, найдешь, что самые близкие по любви к уверовавшим те, которые говорили: “Мы–христиане!” Это- потому, что среди них есть иереи и монахи и что они не превозносятся. А когда они слышат то, что низведено посланнику, то ты видишь, как глаза их переполняются слезами от истины, которую они узнали ...” (Коран , Аль-Маида , 82-83).

نویسنده: کانون فرهنگی - مذهبی ((شهاب هدایت)) - اصفهان - چهارشنبه ۱ آذر ۱۳٩۱


این حسین کیست که عالَم همه دیوانۀ اوست؟!

این چه شمعیست که جانها همه پروانۀ اوست؟!

---------------------------------------------------------


شعر یا مرثیه

((شهید کربلا))

((The Martyr of Karbala))



قصیده ای انگلیسی در عزای امام حسین(علیه السّلام)

سروده ی شاعر زبان آور انگلیسی زبان:

جاستیس راسل شاعر انگلیسی مدح کننده ی امام حسین ع

"Justice A. D. Russell"


«جاستیس ا. د. راسل» (یا: جستیس آ. راسل) :

(توجّه: Justice با حرف بزرگ، لقب است، بمعنای "قاضی")



From age to age, on Virtue's age


Shall live the deathless story


دوره به دوره (زمان به زمان) در عصر تقوا و فضیلت؛


زنده باد آن داستان نامُردَنی (و فراموش ناشدنی و از یاد نرفتنی).

 


His loss remain the Martyr's gain,


His shame the Martyr's glory


آنچه او (حسین ع) از دست داد، بعنوان افتخار آن شهید، جاوید خواهد ماند!


و ستمدیدگی و اندوه او نیز، بسان عظمت و شکوه آن شهید، باقی خواهد ماند!



Till truth shall lie, and Honor die


And time itself be hoary


تا آن زمان که حقیقت نابود گردد،و شرافت بمیرد،


و روزگار، خود نیز پیر و کهن شود.



Arise Husain! arise-


Chief of the Prophet's seed!


برخیز ای حسین! برخیز-


ای سَردودمان نسل پیامبر(ص) !



Fling broad thy banner to the skies!


And come with utmost speed!


پرچم خود را در پهنای آسمان به اهتزاز در آور!


و با نهایت سرعت (برای دفاع از دین خدا) بیا!



Or ere the throne of the All-Wise


Usurped be by foul Yazid!


قبل از آنکه مَسند جانشینی (خلافت) خداوند علیم بر هرچیز،


غصب گردد توسط یزید پلید!



He's donned his armour bright,


His father's sword girt on


(اینک) او (حسین ع) بر تن کرده زره درخشان را،


و شمشیر پدرش را بر کمر بسته؛



The sword of Ali, as the might


Of the Destroyer's own


شمشیر علی(ع) را، بعنوان نیرو و توانایی،


از جانب خداوند قهّار و نابودکننده (کافِران و سرکشان) ؛



And he is off ere morning light


Across the desert wide and lone


و بالاخره او عازم پیکار است قبل از طلوع سپیده دم،


در وسط آن بیابان وسیع (کربلا)، یکه و تنها و بی کس!



Now, Kufa! keep thy word!


To the good cause be true!


اکنون، ای کوفه! به قول خود عمل کن!


در راه هدف و آرمان نیکو، باوفا و راستین باش!



Yazid has sent a giant horde


To march thy province through


یزید (لَعَنـَهُ اللهُ) سپاهی عظیم فرستاده است،


تا از میان قلمرو(پایتخت) تو(فاتحانه) رژه برود!



The hirelings of his father's hoard


Who grace or mercy never knew-


مزدوران گرد آورده ی پدرش (معاویه لعین) ،


آنانکه هرگز نشناخته اند شرف و ترحّم را ؛



They bore his god-like head aloft


His mouth struck with their whips


آنها حمل کردند سر ملکوتی او را بر بالای(نیزه) !


آنها دهان مبارک امام(ع) را با شلاقهاى خود نواختند!



O mouth! that I have seen so oft-


A teem with angel equips!


ای‌ دهانی‌ که‌ من‌ اغلب و بارها آن را


مَهبــِط‌ فرود باران پی درپی گروههای ملائکه دیده ام! -



In baby-kisses, warm and soft


Pressed to the Prophet's lips!


- و هنگام‌ طفولیت تو، آنرا بوقت بوسیدن کودک، گرم و نرم‌


و چسبیده به لب های مبارک‌ پیامبر(ص) دیده ‌ام‌!



O body! trampled, fouled, disdained


Which charmed the gazer's eye!


اى بدنى که بطرز اهانت آمیز زیر پاى ستوران قرار گرفتى و لکه دار شدی!


این همان بدن پاکى است که بینندگان را مسحور و شیفته مى کرد!



The blood from out thy veins that drained


Was heaven's electuary!-


خونى که از رگهاى مبارک تو چکید و جاری شد،

معجونى آسمانى بود! -



-No horses' hooves were ever stained


-In so divine a dye!


- که تا آنوقت، سُم هیچ اسبانی (که بر بدنت تاختند)

با چنین رنگی الهى، رنگ نشده بود!  



O barren plain of Karbala-


With herb, nor yet with sod!


اى دشت بی گیاه و بایر کربلا!

که در روى تو نه علفى است و نه چمنی!



Be clad eternally ; for aaahhh...

 
There, overwhelmed, down-trod-


براى ابد آهنگ اندوه و آه... بر تو پوشیده باد!


چون در مکان تو، بدن پاره پاره و لگد مال شده ی -



-The holy son of Fatima


Gave up his soul to God


- پسر مقدّس فاطمه(س) (حسین ع)

جان به جان آفرین تسلیم نمود!


(تحقیق، تکمیل و تصحیح متن و ترجمه، از: سیّد احمد سجّادی).
--------------------------------------------------------------
*منبع شعر انگلیسی:

Khurshed, ed., Imam Husain, 2nd ed., pp. 136-140

وبگاه فرهنگی - مذهبی ((شهاب هدایت)) - اصفهان
بنده سید احمد سجادی هستم... حرف ناگفته بسیار دارم... زیرا گوش شنوا نیافتم... نمونه ای از حرف دل من را بخوانید تا بدانید: قطعۀ «گنج بادآورد» مرحوم شیخ بهاء الدین عاملی (شیخ بهائی) که حکایت عمر خود بنده (سید احمد سجادی) است که در غم نان و در اشتغال به مشاغل اداری از دستم میرود... و خطاب به هرکس که عمر خود را در شبکه های مجازی، به بطالت تلف میکند و این سرمایه گرانبها را با نوشتن مطالب بی ارزش، مفت از کف میدهد، این اشعار تقدیم میشود؛ باشد که دل بسوزاند و بیدار شود و درد و اندوه لازم را دریابد؛ که دورۀ ما دورۀ «بی عاری» و «بی دردی» است؛ خدا دردمان بدهد...: @ اى تو کودن ‏تر ز بقال دکان! / بى ‏بهاتر عمرت از ده گِردَکان‏! @ پس تو اى نادان ببین با ‏قیل وقال / میدهى مفت از کف خود ماه وسال‏! @ بین! که شیطان لعین بى ‏تاب وپیچ / مى ‏ستانــَد روزهایت را بهیچ‏! @ روزها چون رفت، شد عمرت تلف / نه تو را سرمایه! نه سودى بکف‏! @ آنچه قیمت بودش از عالـَم فزون / گو چه کردى و کجا باشد کنون؟! @ اى دو صد حیف از چنین گنج گران / کآن ز دست ما برون شد بى ‏گمان‏ @ اى هزار افسوس و عالـَم هـا دریغ! / کــآفتاب ما نهان شد زیر میغ‏ @ اى دریغ از گنج بادآورد ما!... / اى دریغ! آن کو بفهمد درد ما.... @ دردهــــا دارم به دل از روزگار... / مَحرَمى کو؟! تا کنم درد آشکار؟!...

✿ کد صوتی مهدوی برای وبلاگ شما ✿

دوستان من:
کدهای اضافی کاربر :